Sier- en boomkwekerijgewassen: kwekersrecht
Stappen voor verkrijgen kwekersrecht
Het verkrijgen van Nederlands- of Europees kwekersrecht voor een nieuw siergewassenras of een nieuw ras in een boomkwekerijgewas, verloopt in stappen:
Nationaal kwekersrecht
Om het eigendom van een ras te kunnen beschermen, kan een veredelaar kwekersrecht voor een ras aanvragen. Als UPOV-lidstaat heeft Nederland een nationaal kwekersrechtsysteem dat is gebaseerd op de UPOV ’91 Conventie. Voor alle sier- en boomkwekerijgewassen kan kwekersrecht worden aangevraagd.
Als een nieuw ras voldoet aan de DUS-criteria en een geaccepteerde naam heeft, wordt het kwekersrecht verleend. Het ras wordt dan opgenomen in het Nederlands Rassenregister. Een overzicht van alle rassen met Nederlands kwekersrecht staat op de website van de Raad voor plantenrassen.
Naktuinbouw voert het onderzoek uit om vast te stellen of een ras aan de DUS-criteria voldoet. Dat gebeurt meestal gedurende één groeicyclus. Soms zijn twee of meer groeicycli noodzakelijk. DUS staat voor Distinct, Uniform en Stable, dat betekent dat het ras zich onderscheidt van alle andere rassen, uniform is en bestendig. Aan DUS-onderzoek zijn kosten verbonden.
Europees kwekersrecht
Naast nationaal kwekersrecht bestaat communautair kwekersrecht, dat geldt op het hele grondgebied van de EU. Het Communautair Bureau voor Plantenrassen (CPVO) verleent dit. Via de website van het CPVO zijn de noodzakelijke aanvraagformulieren beschikbaar.
Als het ras al nationaal kwekersrecht heeft, kan het CPVO op basis van het nationale rapport communautair kwekersrecht verlenen. Voor geringe kosten heeft het ras dan ook kwekersrecht in de hele EU. Voorwaarde is wel het ras moet voldoen aan de communautaire nieuwheidseisen.
